شکوه هجرت

دو گوش و یک دهان

spooyan — Fri, 16 Nov 2007 22:19:18 GMT

هو الشفاء./

بیخود نیست که خدا به انسان دو گوش داد و یک دهان..

حکما باید دو برابر حرف زدن، گوش کنیم..

راستی این را با همان یک دهان گفتم.!

همین والسلام./

لذت خوابیدن

spooyan — Wed, 10 Oct 2007 18:09:25 GMT

هوالشفاء./

خوابیدن بهترین لذت زندگی است اگر

قلبت همیشه بیدار باشد.!

همین والسلام./

گاراژ دل

spooyan — Sat, 15 Sep 2007 16:00:17 GMT

هوالشفاء./

دل آدم مثل گاراژ نیست که هر ماشین قراضه ای پارک کند و ماندگار شود..

دل آدم کانه پارکینگ اختصاصی است که؛

فقط جا برای یک ماشین مدل بالا دارد..

همین والسلام./

سکوت نشانه رضاست یا...؟

spooyan — Thu, 16 Aug 2007 16:51:21 GMT

هوالشفاء./

با خودم فکر می کنم:

سکوت نشانه رضاست،

یا جواب ابلهان خاموشی است؟!

نادانی

spooyan — Fri, 10 Aug 2007 15:52:55 GMT

هو الشفاء./

ابن سینا می گفت:

"تا بدانجا رسید دانش من که دانستم که نادانم"

من چه گویم که همین را هم نمی دانم.!

حکایت مسافرت خانوادگی آقای شمعدانی

spooyan — Fri, 03 Aug 2007 19:30:05 GMT

هوالشفاء./

اول:

قرار بود که ساعت 5 صبح، آقای شمعدانی، خانواده را به سمت خطه سرسبز شمال حرکت دهد..

نکته: در خانواده آقای شمعدانی، ساعت 5 صبح یعنی 11 قبل از ظهر.!

دوم:

مقصد این سفر دل انگیز، بندر انزلی و ویلای مهندس .... یعنی شریک آقای شمعدانی بود..

نکته: راه بندر انزلی از کدام طرف است؟!

سوم:

خانم شمعدانی، یعنی همسر آقای شمعدانی و مادر بچه های آقای شمعدانی (پسران آقای شمعدانی و یگانه دختر آقای شمعدانی) و خانم خانه آقای شمعدانی، از آنجا که بسیار بسیار دوراندیش است، برای این سفر 2 روزه به قاعده یک وانت بار، از لوازم خانه را برای این سفر بار زده بود..

نکته: اوتوموبیل آقای شمعدانی تنها یک پراید صندوق دار است.!

چهارم:

اصولا از آنجا که چنین سفری هزینه ای نزدیک به چند صد هزار تومان را شامل می شود، آقای شمعدانی مقادیر متنابهی اسکناس سبز رنگ طرح جدید (2000تومانی) و تعداد معدودی چک مسافرتی، با خود همراه ساخته است..

نکته: دو روز دیگر، سررسید چک خرید اوتوموبیل به مبلغ چند میلیون تومان، می باشد و حساب آقای شمعدانی پر از خالی است.!

پنجم:

در هنگام نگارش این سطور، کاروان سیاحتی آقای شمعدانی سفر را آغاز کرده است و احتمالا نیمی از راه را طی کرده است. اما اخبار حاصله حاکی از این خبر است که گویا شریک آقای شمعدانی (همان صاحب ویلا که قرار بود مهماندار آقای شمعدانی و خانواده شمعدانی باشد) به خاطر کسالت راهی تهران شده و به لطف خطوط همیشه در دسترس تلفن همراه، شامل اصل مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشد، شده است..

نکته: ندارد.!

آدم ها دو دسته اند

spooyan — Mon, 30 Jul 2007 13:00:50 GMT

هو الشفاء./

آدم ها دو دسته اند:

دسته اول کسانی که در هیچ دسته ای قرار نمی گیرند.

و دسته دوم کسانی که همه دسته بندی ها را متلاشی می کنند.!

پس اگر خوب ذقت کنید، اصولا آدمی پیدا نمی شود که در دسته بندی قرار بگیرد. الا آدم هایی که از اصل و ریشه به دسته بندی اعتقادی ندارند.!

حالا شما از کدام دسته اید؟!

همین والسلام./

هیچ چیز برای نگرانی وجود ندارد

spooyan — Fri, 20 Jul 2007 21:55:18 GMT

هو الشفاء./

فقط دو چیز وجود داره که نگرانش باشی: اینکه سالمی یا مریض.!

اگر سالم هستی، که دیگه چیزی نمونده که نگرانش باشی؛

اما اگه مریضی، فقط دو چیز وجود داره که گرانش باشی: اینکه دست آخر خوب میشی یا می میری..

اگه خوب شدی که دیگه چیزی برای نگرانی باقی نمی مونه؛

اما اگه بمیری، دو چیز وجود داره که نگرانش باشی: اینکه به بهشت بری با به جهنم..

اگر به بهشت بری، چیزی برای نگرانی وجود نداره؛

ولی اگه به جهنم بری، اونقدر مشغول احوالپرسی با دوستان قدیمی می شی که وقتی برای نگرانی نداری.!

پس در واقع هیچ وقت، هیچ چیز برای نگرانی وجود نداره.!

همین والسلام./

سگی باشم اما در خیابونهای آمریکا.!!

spooyan — Sat, 07 Jul 2007 15:51:58 GMT

هوالشفاء./

سگی باشم اما در خیابوهای آمریکا..

سگی باشم اما در خیابونهای آمریکا..

همین طور اینو زمزمه می کرد و راه می رفت. انگار که سوزن ضبطش گیر کرده باشه یا چه می دونم ذکر کثیره و مستحبه اش بوده باشه..

یه چند دقیقه ای می شد که محوش شده بودم. اولش خوب حالیم نشده بود چی داره قرقره می کنه. اما یه کم که دقت کردم فهمم بیجک گرفت. راه رفتنمو باهاش تنظیم کرده بودم و طوری که متوجه نشه کنارش راه می رفتم..

سگی باشم اما در خیابونهای آمریکا..

یه جوون 22،3 ساله قد بلند. با موهای بلند رنگ شده. یه شلوار لی تنگ و پاره پوره به سبک همین گروه های رپ و روپ. یه کفش کتونی میلیون تومنی هم پاش. انصافا خوش قیافه هم بود. لااقل برای دخترایی سانتی مانتالی که از کنارش رد میشدن که اینطور به نظر میومد. چون یه جورایی حسرت بار نگاهش می کردن..

تقریبا یقین کرده بودم که از این جوونکای مثلا اسیر تهاجم فرهنگی و غربزده (همین ذرت و پرت های کلیشه ای بعضی آقایون) بود که حسرت زندگی تو آمریکا اینطور از خود بیخودش کرده بود..

طوری تو خلاء این جمله رفته بود که از همه عالم و آدم بی خبر بود. نه می دید و نه می شنید. خودش شده بود و خودش. اینقدر حواسش پرت بود که یه چند باری نزدیک بود با کله بره تو جوب که شکر خدا انگار وحی شده باشه بهش، دم جوب حواسش جمع میشد. اما به محض اینکه رد می شد دوباره از نو:

سگی باشم اما در خیابونهای آمریکا..

تقریبا از سر چهارراه ولی عصر تا خیابون جمهوری که هم مسیر بودیم تو نخش بودم..

دست آخر که باید ازش جدا می شدم، دلمو زدم به دریا و نگهش داشتم. انگار که از یه بلندی رو زمین افتاده باشه، دسپاچه شده بود. تا تو حال خودش بیاد، چند لحظه ای طول کشید. ازش معذرت خواستم و شرح ماوقع رو براش توضیح دادم. گفتم که چطور توجهم بهش جلبش شده و چقدر بهش دقیق شدم..

یه خنده نمکی کرد و دستی به موهاش کشید. یه استغفرالله تخصصی و با رعایت همه جوانب لفظی و حلقی قورت داد و گفت:

اخوی، من بسیجی پایگاه فلان از ناحیه بهمان هستم. قراره از امروز بعد از ظهر تو سالن ...... یه تئاتر بازی کنم که توش یه همچین نقشی دارم. حقیقتش داشتم حس می گرفتم و سعی می کردم خودمو با نقش چفت کنم..

همین والسلام./

مجمع وبلاگ نویسان نماز شب خوان..

spooyan — Sat, 02 Jun 2007 17:57:25 GMT

بسم الله الواحد القهار./

سلام علیکم..

بدون هیچ توضیح و تفسیری ابتدا این عناوین را از نظر بگذرانید:

مجمع وبلاگنویسان مسلمان

هیئت وبلاگنویسان ایران

دفتر توسعه وبلاگ دینی

مجمع وبلاگنویسان مهدوی

انجمن وبلاگنویسان مذهبی

انجمن وبلاگنویسان عاشورایی

همچنین گرامی باد یاد و خاطره مجمع وبلاگنویسان حزب الله..

واما بعد..

با این رویه پیش بینی می کنم که در آینده شاهد ظهور این عناوین نیز باشیم:

مجمع وبلاگنویسان نماز شب خوان

انجمن وبلاگنویسان اهل مناجات های سحرگاهی

خانه وبلاگنویسان دعای کمیل خوان

جامعه وبلاگنویسان ذعای کمیل خوان (شاخه شب جمعه شابدوالعظیم رو ها)

کانون وبلاگنویسان طرفدار حاج منصور ارضی

مجمع وبلاگنویسان با روضه امام حسین(ع) حال کن

مجمع وبلاگنویسان با روضه حضرت عباس(ع) حال کن

انجمن وبلاگنویسان هیئت بالایی

کانون وبلاگنویسان مسجد محله پایین

و.........

سال اتحاد ملی است. یا ایهاالمسلمون، فاین تذهبون؟!

همین./