بسم الرب الشهداء

سلام علیکم..

برای نوشتن این وبلاگ هیچ دلیل ندارم. و همین شاید تنها دلیل نوشتنش باشد..!!

امروز ناگهان دلم برای دوباره از نو نوشتن در این دنیای مجازی تنگ شد. این بود که دوباره دستم به کیبورد رفت و..

الان که می نویسم مطمئن نیستم که فردا و فرداهای دیگر دوباره خواهم نوشت..

می نویسم برای خاطر خود نوشتن. می نویسم برای نوشتن از خود. می نویسم برای اینکه نوشتن فی نفسه خوب است. حتی اگر خزعبلاتی مثل نوشته های من باشد..

نوشته ها همیشه رنگی از حقیقت در خود ذخیره دارد. رنگی از حقیقت انسان. حقیقت وجود..

اما رنگ حقیقت مدفون در نوشته هرکسی به نقشی متفاوت از دیگری است. درست شبیه خطوط انگشتان دست که هیچ همتای دیگری در عالم ندارد.!!

گذر ایام، تنها اشعه ای از حقیقت مستور و خاک خورده نوشته های من است..

همین./